100 yıl önce Atatürk’ün İsmet Paşa’ya yazdığı ilk mektup!

100 yıl önce Atatürk’ün İsmet Paşa’ya yazdığı ilk mektup!

Cumhuriyet’in ilanından sonra Atatürk’ün İsmet Paşa’ya yazdığı ilk mektup

Tarih 30 Ekim 1923…  Cumhuriyet ilan edilmiş, coşku dolu kutlamalar devam ediyor. Ama O, Cumhuriyet ilan etmekle her şeyin bitmediğini biliyor… Kendi ifadesiyle “görevin ağırlığının ve onurunun” yükü altında hem coşkulu hem de çok endişeli. Asıl sarp yokuşa bu günden itibaren tırmanmak gerektiğinin bilincinde. İmkânsız gibi görülen engebelerden nasıl geçileceğini, yapılması gerekenleri yıllar öncesinden hesaplamış. Bu karmaşık duyguların verdiği heyecanla ilk mektubunu İsmet Paşa’ya yazıyor:

“Sevgili Paşam, Cumhuriyet’in ilk başbakanı olarak seni düşünüyorum. Dur, hiç itiraz etme. Niye seni seçtiğimi şimdi anlayacaksın.

Bizi yine büyük bir savaş bekliyor. Durumumuzun bir bölümünü Cephe Komutanı ve Lozan Baş Delegesi olarak elbette biliyorsun. Büyük devletlerin bu sefil duruma bakarak, kısa zamanda pes edeceğimizi sandıklarını Lozan dönüşü sen bize anlattın.

Ben sana şimdi bildiğinden daha da acıklı olan genel durumu özetleyeceğim. Bize geri, borçlu, hastalıklı bir vatan miras kaldı. Yoksul bir köylü devletiyiz.

Dört mevsim kullanılabilir karayollarımız yok denecek kadar az. 4.000 km. kadar demiryolu var. Bir metresi bile bizim değil. Üstelik yetersiz. Ülkenin kuzeyini güneyine, batısını doğusuna bağlamamız, vatanın bütünlüğünü sağlamamız şart. Denizciliğimiz acınacak durumda.

Köylümüzü topraklandırmalı, ihtiyacı olan bir çift öküz ile bir saban vererek çiftçi yapmalıyız. Doğudaki aşiret, bey, ağa, şeyh düzeni Cumhuriyet’le de insanlıkla da bağdaşmaz. Bu durumu düzeltmeli, halkı kurtarmalıyız.

Her yerde tefeciler halkı eziyor. Güya tarım ülkesiyiz ama ekmeklik unumuzun çoğunu dışarıdan getirtiyoruz. Sığır vebası hayvancılığımızı öldürüyor.

Doktor sayımız 337, sağlık memuru 434, ebe sayısı 136. Pek az şehirde eczane var. Salgın hastalıklar insanlarımızı kırıyor. Üç milyon insanımız trahomlu. Sıtma, tifüs, verem, frengi, tifo salgın halinde… Bit ciddi sorun. Nüfusumuzun yarısı hasta… Bebek ölüm oranı % 60’ı geçiyor.

Nüfusun % 80’i kırsal bölgede yaşıyor. Bunun önemli bölümü göçebe.

Telefon, motor, makine yok. Sanayi ürünlerini dışarıdan alıyoruz. Kiremiti bile ithal ediyoruz. Elektrik yalnız İstanbul ve İzmir’in bazı semtlerinde var.

Düşmanın yaktığı köy sayısı 830. Yanan bina sayısı 114.408. Ülkeyi neredeyse yeniden kurmamız gerekiyor. Yunanistan’dan gelen göçmen sayısı da 400 bini geçecek. İktisadi hayatımız da, eğitim durumumuz da içler acısı. İktisatçımız da çok az. Zorunlu okuma yaşındaki çocukların ancak dörtte birini okutabiliyoruz. Halkın eğitimi hiç çözülmemiş. Oysa Cumhuriyet’in insan malzemesini hazırlamalı, namus cephesini güçlendirmeliyiz. Kültür eserleri kaçırılmış, kaçırılmaya devam ediliyor.

Raporlarda daha ayrıntılı, daha acı bilgiler var. Bunları Bakanlara ve parti yönetim kuruluna da ver. Genel durumu tam bilsinler.

Bütçemiz, gelirimiz yetersiz. İktisadi çıkmazdan kurtulmak için geliştirdiğim bir düşüncem var. Bu düşünceyi günü gelince konuşuruz. Hedefimiz milli iktisat, bağımsızlığın sürekli olması için iktisadi bağımsızlık temel ilkemiz olmalı.

Osmanlı bu gerçeği geç fark etti. Fark ettiği zaman çok geç kalmıştı.

Cumhuriyet’e uygun bir anayasaya gerek var. Bu zor durumdan nasıl çıkılabileceğini gösteren ne bir örnek var önümüzde, ne de bir deney.

Ama yılmamak, ucuz, geçici çarelerle yetinmemek, halkı kurtarmak için sorunları çözmek, kalkınmak, ilerlemek, milli egemenliğe dayalı, uygar ve özgür bir toplum oluşturmak, yüzyılımızın düzeyine yetişmek, kısacası çağdaşlaşmak, bu büyük ideali tam olarak başarmak zorundayız.

Bu ana kadar bu ideali koruyarak geldik. Bundan sonra daha hızlı yürümek zorundayız. Bunun için gerekli yöntemi, yolu birlikte arayıp bulacağız. Yoksul ve esir ülkelere örnek olacağız. Kaderin bizim kuşağımıza yüklediği kutsal bir görev bu. Bu büyük görevin ağırlığını ve onurunu seninle paylaşmak istedim. Allah yardımcımız olsun!”

***

Atatürk ve arkadaşlarının devraldıkları ülke işte böyle perişan durumdaydı. 29 Ekim’lerde, 10 Kasım’larda parlak nutuklar atarak, elde bayrak, fener alayı yürüyüşleri düzenleyerek O’na bağlılığımızı bildirerek andığımız Atatürk’ün nasıl bir mucize yarattığının bilincinde miyiz?

Soruyu bir de şöyle soralım: 15 yılda meydana getirdiği eserleri ve ilkelerini hayata geçirebildik mi?

Peki, şu soruya cevabımız nedir?

Bugün Cumhuriyet’in değerlerine sahip çıkabiliyor muyuz? Yoksa sadece nutuk mu atıyoruz?

Ülkenin borç batağına girmiş olması, Covid-19 salgını sonrası ve sağlık yönetiminin içinde yaşadığı ve vatandaşa yaşattığı duruma razı mıyız? En son 6 Temmuz 2022 tarihinde Konya Şehir Hastanesinde silahlı saldırı sonucu öldürülen Dr. Ekrem Karakaya için meslek örgütleri, sivil toplum kuruluşları ve halk tarafından gösterilen tepki yeterli mi? Son yıllarda başta sağlık çalışanları ve kamu görevlileri ve kadınlara uygulanan şiddet hareketlerine dur diyebiliyor muyuz?… Cumhuriyet’in ilanının üzerinden 99 yıl geçti. Cumhuriyet’in temel ilkeleri ve kazanımlarına saldırılar ne olacak…

Kurban Bayramı nedeniyle Başkomutan Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları ile tüm şehitlerimizi ve gazilerimizi rahmet, minnet ve şükranla anıyorum. Mekânları cennet olsun.

Güncelleme: 10 Kasım 2023

Share This
COMMENTS

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir