Quo Vadis Domine!

Quo Vadis Domine!

Bu cümleyi mutlaka hatırlarsınız, Quo Vadis, seneler öncesi 1895 yılında Henryk Sienkeiewicz’in yazdığı ve aynı adlı romandan 1951 yılında sinemaya uyarlanan bir filmdi.

Kelimenin manası da ilginçti latince ‘Nereye Gidiyorsun‘ anlamına gelmekteydi. O kadar etkilenmiştim bu filmi seyrederken, Hıristiyanlığın yayılması döneminde Roma İmparatorluğu içindeki, üst kademelerde yaşananları konu almaktaydı. Filmin oyuncuları çok ünlü sinema yıldızları idi. Filmde Robert TaylorPeter Ustinov ve Deborah Kerr filmin baş karakterlerini canlandırmaktaydılar. Diğer oyunculardan Patricia Laffan ve Leo Genn’ de filmde diğer karakterlerde ciddi rol ortaya koymuş olduklarını hatırlarım. Bu filmin Yönetmenliğini de Mervyn LeRoy yapmıştı.

Roma İmparatorluğunda, o dönemdeki General Marcus Vinicius’un bir seferden geri döner. Lygia ile karşılaşır. Lygia bir generalin adapte kızıdır ve ona gönlünü kaptırır. Ancak Lygia Hıristiyan dinini seçmiş olduğundan, bir çelişki içinde kalırlar. İmparatorluk, Hristiyanlara yönelik yaptığı ve gladyatörlerle arenada çarpıştırıp, onlara soy kırımı uygulamalarına, Marcus Vinicius’un karşı durması, İmparator Nero’ nun dikkatini çeker.

İmparator Nero, Hristiyanlığın yayılmasını önlemek adına giriştiği bu soy kırıma, sevgilisinden dolayı General Marcus Vinicius karşı mücadele verir. Ancak Roma’da mevcut çok tanrılı din ve din rahipleri, geleceklerinden endişeli, ortaya çıkan bu durumdan rahatsız olurlar. Film içinde Hristiyanların bir birilerini tanımak için işaretle anlaştıklarını ve bu işaretinde bir balık olduğunu da hatırlarım.

Aradan geçmiş 70 yıl, bu filmi hiç unutamam. Kanımca her dinin yayılması sürecinde birçok olayların yaşanmış olduğu muhakkak. Filmin Nobel ödüllü bir romana dayalı olması ve yetenekli film yönetmeninin başarısına, ünlü oyuncular da katılınca ortaya çok güzel bir eser çıkmıştı. Bugün film dünyasında böyle filmlerin üretildiğini düşünemiyorum. His, macera, konu, güçlü sinema oyuncuları ve güçlü yönetmenler artık yeni nesilde yetişmediğine inanmaktayım.

Filmin adı da önemli ‘Nereye Gidiyorsun’ du.  Bu iki kelimeyi çoğu zaman kendime sormuşumdur. ‘Nereye Gidiyoruz?‘ Kendisinin ‘Ekonomist’ olduğunu iddia eden bir kişinin ortaya attığı ‘faiz sebep, enflasyon netice‘ savının doğru olmadığını bile bile, ülke ekonomisinin %100 enflasyon değerlerine tırmanmasına engel olunamaması, ülkede iki sınıf halkın oluşmasına neden olduğunu üzülerek seyrettik. Saraya yakın beslenen bir müteahhit ve çevresi iş gurubu, diğer tarafta ise geçinmeye çalışan memur ve işçi ve onların emeklileri sınıfını yarattık. Bu duruma gelebilmek için, iktidar sahipleri, her türlü ödünü vermek için her çareye baş vurmasını üzülerek seyrettik.

Kadınları koruma altına alabilecek uluslararası bir sözleşmeye ismini veren İstanbul Sözleşmesine ilk imzayı veren Türkiye, Millet Meclisinin onayını da aldıktan sonra Saraya yapılan baskı neticesinde bu sözleşmeden bir kişinin kararı ile 21 Mart 2021’de çekildiğimizi üzülerek seyrettik. Dünyanın ağzı açık kaldı. Anlayamadılar. Siz anladınız mı?

Hangi tarikatın dayatması ile bu sözleşmeden çekildiğimizi Saray ilan etmedi. Bunu bilen yok. Ama bunu tahmin eden birçok isim bulunmakta. Bu çekilmeden sonra ülkemde kadın cinayetleri artmaya başladı.  2020 yılında 300 kadın cinayeti, 171 şüpheli kadın ölümü, 2021 yılında 280 kadın cinayeti 217 şüpheli kadın ölümü, 2022 de ise 334 kadın cinayeti ve 245 şüpheli kadın ölümü vakası yaşanmış. 2023 yılının ilk 9 ayında 234 kadın cinayeti ve 214 adet şüpheli kadın ölümleri yaşanmış ülkemizde.

Sarayın ürettiği 6284 sayılı aileyi koruma kanunu kanımca ne aileyi nede kadınları korumaya pek muktedir olamamakta. Dikkat ederseniz 2023 yılı Cumhuriyetimizin 100. yılında ülkemizde günde yaklaşık 2 kadın cinayete kurban gitmekte. Cinayet nedenlerinin altında birçok konu olduğunu düşünmekteyim. Bunların içinde ekonomik sıkıntıların da insanın ruh yapısında kontrolsüz davranışlara yol açtığını unutmamak gerek. Hani geliriniz, sizin normal yaşam sürdürmenize yetmiyorsa, ne yapabilirsiniz? Hele birde iyi eğitim almamışsanız çarpık yollara baş vurmanız olasıdır.

Hani 2002 yılında bir öğretmenin maaşı 460 lira olduğunu, bugün ise bu rakamın 17,000.00 TL ye yükseldiğini telaffuz edenler var ya, 2022 yılında 460 lira ile 21 çeyrek altın alırken öğretmenlerimiz, bu gün 17,000.00 lira ila sadece 8 çeyrek altın alabildiklerini unutmamak gerekir. Bu durum sadece öğretmenlerle ilgili değil, bütün çalışanlar ve emeklileri de kapsamakta. Ülkemde yoksulluk bir yaşam tarzı olma yolunda ciddi mesafe kat etmekte. Ülkemde bunları yaşarken seneler öncesi seyrettiğim o güzel film gelir aklıma:

Quo Vadis Domine ‘-‘Nereye Gidiyorsun Hazret ’ diye bir sözüm geldi söyledim hem nalına hem mıhına.

Yazar Metin Atamer, Ankara, 26 Kasım 2023

Share This
COMMENTS

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir